كه در تمامى افراد و مصاديق عبادت صحيح وجود دارد . قدر جامع بنابر قول صحيحى يك معناى كلى بىنام و نشان است كه با آثار مىتوان به آن اشاره كرد . مثلا در باب صلوة قدر جامع چيزى است كه اثرش معراجيّت مؤمن و نهى از فحشاء و منكر و . . . است . « 1 » اشكال به قدر جامع بين افراد و مصاديق عبادت صحيح : « 2 » در قدر جامع دو احتمال وجود دارد : 1 ) يحتمل قدر جامع ، امر مركب باشد ( مثلا در باب صلوة ، يك صلوة چهار ركعتى قدر جامع باشد ) . چنين قدر جامعى باطل است . دليل : صغرى : مركب ، امرى است كه ممكن است صحيح و فاسد باشد ( مثلا همان صلوة چهار ركعتى به حسب يك حالت صحيح و به حسب حالت ديگر فاسد است ) . كبرى : هر امرى كه ممكن است صحيح و فاسد باشد ، قدر جامع بين افراد و مصاديق عبادت صحيح نيست ( چون قدر جامع بين افراد صحيح بايد متمحّض در صحيح باشد و امكان اتّصاف به فساد نداشته باشد . به بيان ديگر قدر جامع بايد مختص به افراد صحيح باشد و شامل فرد فاسد نشود و حال آنكه اين خصوصيت در امر مركب وجود ندارد به علت اضافى بودن صحت و فساد ) . نتيجه : پس مركب ، قدر جامع بين افراد و مصاديق عبادت صحيح نيست . 2 ) يحتمل قدر جامع امر بسيط باشد . در قدر جامع بسيط دو احتمال است : الف ) يحتمل قدر جامع ، عنوان مطلوب باشد . مثلا بگوئيم لفظ صلوة براى مطلوب وضع‌شده و معناى صلوة مطلوب است . چنين قدر جامعى به سه دليل باطل است . دليل اول : صغرى : اگر قدر جامع عنوان مطلوب باشد ، لازمه‌اش دور است . كبرى : و اللازم باطل .

--> ( 1 ) - فوائد الاصول ، محقق نائينى ، ج 1 ، ص 64 ؛ مناهج ، ج 1 ، ص 148 . ( 2 ) - مطارح الانظار ، ص 6 .